گاه می اندیشم

چه کسی خواهد دید

مردنم را بی تو ؟

بی تو مردم ، مردم .

گاه می اندیشم ،

خبر مرگ مرا با تو چه کس می گوید ؟

آن زمان که خبر مرگ مرا

از کسی می شنوی ، روی تو را

کاشکی می دیدم .

شانه بالا زدنت را ،

                 ــ بی قید ــ

و تکان دادن دستت که ،

                 ــ مهم نیست زیاد ــ

و تکان دادن سر را که ،

                  ــ عجیب !

                        عاقبت مرد ؟

                                 ــ افسوس !

ــ کاشکی می دیدم !

 من به خود می گویم :

" چه کسی باور کرد

جنگل جان مرا

آتش عشق تو خاکستر کرد؟ "

پرنیان ; ٥:۱۸ ‎ب.ظ ; شنبه ۱۳ خرداد ۱۳٩۱




خبرگزاری تفریحی - شهر قشنگ - حافظ | لایک - لباس عروس - لباس - آسانسور - کابینت - پارک ایران